26 Mart 2016 Cumartesi

KalpSiz

Her ne kadar inanmasakta,geçer elbet bugünlerde… 
Belki yeniden doğar güneş,belki durulur bu deniz… 
Bakarsın yeniden gülümser insanlar; 
İçtenlikle gülümser gözler… 
Özgür kalır günün birinde içimizdeki kötülük, 
İçtenlikle gülümseriz belki bu defa kim bilir… 
Bir gün hatırlanırız elbet bir kez daha; 
Elbet yeniden yankılanır adımız, 
Yeniden bir umut düşer yüreğimize; 
Tekrardan duyarız adımızı belkide,kim bilir… 
Gün gelir fırtınalar diner yeniden, 
Susar içimizdeki ses; 
Aydınlanır ruhumuzun karanlık köşeleri, 
Temizlenir zihnimizden tüm karanlık düşler; 
Bakarsın yeniden gülümser tüm dostlar… 
Gün gelir içten bir bakış sarar belki ruhumuzu, 
Yeniden canlandırır unutulmaya yüz tutmuş değerleri; 
Gün gelir,bir anlam kazanır ismimiz derin bir bakışta… 
Belki bir anlam kazanır tüm harfler günün birinde; 
Amaçlarına hizmet eder belki tüm sevdalar, 
Yalnızlık getirmez elbet bir gün insana dair tüm hisler… 
Şimdi kalkta gidelim yüreğim; 
Gidipte arayalım kaybettiğimiz benliğimizi,düşlerimizi… 
Son bi umut bekleyelim ismimizin söylenmesini, 
Bekleyelim unutulmuş düşlerimizin arasında yalnızlığımızın dinmesini; 
Elbet anlaşılır bir gün harflerimizin demek istedikleri… 
Herkes aynı şeyleri söylüyorsa eğer, 
Aldırmıyorsa hiç kimse sözlerimize,hislerimize, 
Unutulmaya başlamışsa çoktan adımız; 
Gizliden gizliye istenmeyen ilan edilmişsek eğer: 
Kalkta gidelim yüreğim; vakit gitme vaktidir!

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder